ارزیابی بقا بیماران همودیالیزی استان مازندران با استفاده از مدل کاپلان مایر
نویسندگان
چکیده
سابقه و هدف: وزارت بهداشت شیوع نارسایی کلیه در ایران را 5/2 هزار اعلام نموده است. یکی از روش های اصلی در درمان این بیماران همودیالیز است. هدف این مطالعه برآورد بقا بیماران همودیالیزی می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه به شکل هم گروه تاریخی روی 500 بیمار همودیالیزی در طی سال های 1386 تا 1392 انجام شد. بقا بیماران با استفاده از برآورد کاپلان مایر و ارزیابی مدل های مختلف انجام شد. یافته ها: میانه بقا بیماران 108 ماه بود هم چنین میزان بقای یک، دو، سه، پنج و ده ساله به ترتیب 83 ، 77 ، 71 ، 58 و42 درصد بود. میانه بقا برای بیمارانی که سابقه مصرف سیگار نداشتند، 69±69/243 ماه بود. با گذشت زمان بقا بیمارانی که علت بیماری آن ها دیابت تشخیص داده شده بود، اختلاف بیش تری با بقا سایر بیماران پیدا می کند. استنتاج: ارزیابی مدل ها نشان داد که توزیع گاما برازش بهتری را به نسبت سایر توزیع ها برای بقای بیماران همودیالیزی فراهم می کند.
منابع مشابه
منابع من
با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید
عنوان ژورنال:
مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانجلد ۲۴، شماره ۱۲۲، صفحات ۲۷۴-۲۸۱
کلمات کلیدی
میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com
copyright © 2015-2023